Kicken in the Kicking horse

04/08/2008 Canmore

'Get down, get down!' Go, go, go! Back off, to the left!!!" Stuntelend voeren we de oefenbevelen uit die Scott, onze raftbegeleider, ons met een zwaar en bijna onverstaanbaar Nieuw Zeelands accent toeschreeuwt. We springen naar de linkerkant van de boot wanneer we alleen maar naar links zouden moeten peddelen, de rechterroeiers roeien naar achteren terwijl de linkerhelft naar voren roeit: we zijn er helemaal klaar voor. De Kicking Horse rivier, een van de mest heftige raftingrivieren van Canada, zal voor onze highly trained crew een zacht kabbelend beekje lijken.

De adrenaline begint van voorpret en opwinding al door onze aderen te stromen. Ons team, 4 mannen en 3 vrouwen sterk, blijkt bij de eerste stroomversnellingen de peddels ook op een efficiente manier te kunnen gebruiken. Scott stelt ons gerust met de mededeling dat de enige regel tijdens het raften is dat er geen regels zijn: we mogen ook best tollend vooruitkomen, als we dat leuker vinden. De Kicking Horse blijkt zijn naam eer aan te doen: bengelend aan een voet, geschoven onder het bankje voor ons (de enige mogelijkheid tot vastklemmen) stuiteren we op de zijkant van raft op en neer. Gedurende de eerste 12 kilometer slaagt de Kicking Horse er tweemaal in een man overboord te schoppen. Behulpzaam meppen we met onze peddels naar de slachtoffers en trekken ze juichend weer in de raft. Beide mannen komen er met de schrik en een bijzonder frisse duik vanaf.

Plotseling krijgt Scott een ingeving: 'Wanna flip?' vraagt hij opgewekt. We kijken hem onbegrijpend aan. Of we ondersteboven willen keren? Vrijwillig in water springen dat 12 uur tevoren nog in bevroren toestand op de berg lag? Natuurlijk willen we dat! Na Scotts uitgebeide flip-instructies storten we ons schreeuwend naar de linkerkant van de raft: we kantelen, glijden langzaam in het water en proberen de boot ondersteboven te trekken. Helaas, geen flip, wel een duik in gletsjerwater!

Met het water nog klotsend in onze wetsuit-schoenen worden we naar het volgende punt van de rivier gereden voor een tweede afdaling, van 8 kilometer. Aangezien beide mannen die tijdens de vorige afdaling voorin zaten in het water vielen, is de populariteit van de zitplekken in de voorpunt van de raft sterk gedaald. Dapper als we zijn grijpen Kirsten en ik onze kans: we nemen plaats op de beruchte plaatsen en krijgen van de mannen lacherig commentaar: 'Haha, twee vrouwen voorin de boot, dat wordt wat!' Dan kennen ze ons nog niet! De rivier is zo mogelijk nog woester dan gedurende de eerste afdaling, maar ondanks vele wilde golven, stroomversnellingen en vele malen 'Get down, hold on!!!!', worden we niet van ons stuk gebracht. De instructeur heeft minder geluk: terwijl hij schreewt dat we naar rechts moeten leunen vergeet hij zijn eigen commando uit te voeren en valt genadeloos in het water. Tot overmaat van ramp laat hij de boot los, raakt hij zijn peddel kwijt en raakt achter. Ons team krijgt de smaak van het redden te pakken: elegant wordt Scott uit het water gesleurd en in onze trouwe rubberboot gesmakt.

Wanneer we ons veiulig en wel door de laatste golven hebben geslagen kunnen we ons lachen niet meer inhouden: 3 van de 4 mannen, waaronder de instructeur zelf, zijn overboord geslagen, alle vrouwen zijn binnenboord gebleven. Wie het laatst lacht, lacht het best!

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer