Ave Maria

10/08/2008 Jasper

Zondag 10 augustus, 13.30 uur. We zijn ruim op  tijd op het station, de trein vertrekt pas om 15.30 uur. De hal is nog uitgestorven, het loket is nog niet eens open. Misschien zijn we wel erg overdreven vroeg. Om nog wat tijd te doden en om af te wisselen met het duimendraaien kijkt Kirsten nog maar eens op de treinkaartjes. Ja hoor, alles klopt: Jasper-Vancouver, 15.30 uur, 9 augustus... WAT?!?

-''Ayla, wat is de datum vandaag, de 9de toch?''

-''Nee, de 10de, we vertrekkken toch de 10de?''

Stilte.

Ongeloof.

Datumcontrole: onterecht ongeloof, harde werkelijkheid.

We kijken elkaar aan en staren met trillende handen naar de kaartjes. Het is waar. We hebben het voor elkaar gekregen om 22 uur te laat te komen voor de trein naar Vancouver!

Wederom stilte. Uit pure zenuwen barst ik maar in lachen uit. Terwijl duizend gedachten door mijn hoofd schieten probeer ik deze bizarre gebeurtenis te bevatten. We proberen uit alle macht te begrijpen hoe we in vredesnaam zo'n stomme vergissing hebben kunnen maken. De overtuiging dat we op zondag 10 augustus uit Jasper zouden vertrekken is al weken lang zo groot geweest en zodanig ingesleten dat we er geen seconde meer aan getwijfeld hebben. De trein net op het nippertje missen is vervelend, een trein die maar drie keer per week rijdt met een dag missen is hilarisch stom.

Na de geestelijke aanpassing aan de plotseling omgegooide situatie komen de praktische aanpassingen. In feite hadden we deze fout niet beter kunnen plannen. Het veranderen van de treintickets en de reserveringen van de hostels in Vancouver en Victoria (op Vancouver Island) levert geen problemen op. De volgende trein naar Vancouver vertrekt morgen pas, wat betekent dat we nog een slaapplek voor de komende nacht in Jasper moeten regelen. Met behulp van Robert, een bijzonder behulpzame man van het informatiecentrum van Jasper, vinden we een nieuw niet al te duur Bed and Breakfast, voor 75 dollar. Opgelucht bellen we een kwartier later aan bij het zojuist gebelde B&B. Een kleine, dikke, kalende man met fijngeknepen ogen en openhangende mond doet open: ''Sorry, room already taken'', laat hij ons kortaf weten. Nadat wij onze grote verontwaardiging hebben laten blijken biedt hij ons als gunst een andere kamer aan, voor 120 dollar! Na een verhitte discussie te hebben gevoerd en in bijzonder grove bewoordingen voor ''mad' en 'stupid liars' te zij uitgemaakt besloten we dat deze man niet voor enige rede vatbaar was.

Nog nabriesend van woede bellen we aan bij het volgende huis, met de in Jasper zeldzame mededeling 'vacancy' op de muur. Een grotere tegenstelling met onze vorige ontmoeting is niet denkbaar: onze nieuwe gastvrouw, Maria, ontvangt ons met open armen. Ze hoort ons verhaal aan en vertelt dat Tito, de man waar we zojuist mee te maken hadden, hierom bekend staat. Vervolgens brengt ze ons naar Edith lake, een nieuw idyllisch blauw meer, waar ze ons haar twee kayaks leent. Al zonnebadend ronddobberend bedenken we dat we eigenlijk maar wat blij zijn dat we de trein hebben gemist!

Na een guided tour langs Lake Anette en de Maligne Canyon nodigt ze ons uit om met haar mee te eten. Tijdens het eten maken we pas echt kennis met deze bijzondere vrouw. Maria is een zelfstandige, actieve, katholieke Zwitserse vrouw en heeft al een groot deel van haar leven samen met haar kinderen en kleinkinderen in Jasper doorgebracht. Ze geniet van het leven en is voor zover ik kan zien een intens gelukkige grootmoeder. Na gesprekken tot diep in de nacht, van een haat/liefde verhouding met een rendier (dat Maria's moestuin vernietigt en trouw op haar gazon slaapt) tot politiek en religie rollen we een heerlijk bed in. Ik bedenk dat Maria mij vandaag heeft laten zien wat een prachtige kanten religie ook heeft!

Nadat we de volgende dag met Maria naar het zwembad zijn geweest, bedanken we haar en nemen we met tegenzin afscheid. Tijdens het reizen ontmoet ik een enorme hoeveelheid unieke mensen. Sommigen blijven hangen in mooie (en bij uitzondering minder mooie) herinneringen, met een enkeling gebeurt iets anders: zij worden meegedragen in het hart. Maria is in minder dan een dag zo'n persoon voor mij geworden, zij heeft mij iets over het leven geleerd dat ik niet met woorden kan omschrijven.

Een gouden les uit een gouden hart!

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer